I never thought of it that way, door Mónica Guzmán
De Amerikaans-Mexicaanse Monica Guzmán is een uitgesproken Democraat, terwijl haar ouders fanatieke Trump-stemmers zijn. Deze persoonlijk achtergrond klinkt door in haar missie om verbinding te blijven zoeken met mensen aan de andere kant van het politieke spectrum. Dat doet ze door ‘onbevangen nieuwsgierige gesprekken’ te voeren over grote politieke verschillen heen. Met dit boek vertelt ze hoe en moedigt ze ons aan om dat ook te doen.
Korte samenvatting
Bij onbevangen nieuwsgierigheid hoort het stellen van vragen. Ook aan jezelf. Bijvoorbeeld: ‘wat mis ik hier? Wat ziet en weet en denkt de ander wat aan mijn aandacht ontsnapt?’ Wil je daar achter komen, dan vergt dat inzet, goede vragen stellen en echt luisteren. Dat kan leiden tot wat Guzmán noemt een ‘INTOIT-moment’: I Never Thought Of It That Way.
Ze benadrukt dat je zo’n gesprek niet voert om iets te bewijzen of om iemand te overtuigen, maar om te leren. Dit is de beste, of enige, manier waarop mensen überhaupt van mening veranderen, en dat geldt ook voor jezelf (zie ook McRaney Hoe verander je een mening).
Daarnaast is het een principiëlere keuze. Met iemand praten om die ander te begrijpen en van die ander te leren, doet recht aan de menselijkheid van de ander. Dat is het beste fundament voor contact en verbinding, óók als je het met elkaar oneens bent.
Wat leerde ik?
Ik vond het een rijk boek, met heerlijke illustraties.
- De persoonlijke voorbeelden uit haar eigen leven, waaronder de gesprekken met haar ouders, laten zien wat er op het spel staat en wat we te winnen hebben: goede verhoudingen met familie, collega’s, vrienden, buren. ‘Het belangrijkste van de brug is niet om ‘m over te steken, maar om ‘m niet af te breken.’
- Accepteer het bestaan van de mening tijdens een gesprek. Dat is iets anders dan dat je de mening zelf accepteert. Kijk voorbij de mening naar de persoon.
- Vraag ‘hoe ben je tot deze overtuiging gekomen’ in plaats van ‘waarom vind je dat?’ Bij de waarom-vraag krijg je een betoog, een lezing. Bij de hoe-vraag krijg je een verhaal, een proces, wat ruimte geeft voor herkenning en verbinding.
- Dit sluit aan bij de stelling dat alle mensen verhalen in zich dragen, vol tegenstrijdigheden en losse eindjes, niet alleen maar argumenten. Juist deze verhalen bieden de mogelijkheid tot verbinding en verrassende inzichten.
- Guzmán benadrukt het belang van hardop denken, en al aarzelend, aftastend, jezelf dichterbij brengen bij wat je vindt. Dit bevordert goed denken en kan nieuwe inzichten en ideeën openen. En het geeft je gesprekspartner ook de ruimte om ‘soepel te denken’ in plaats van te fixeren op argumenten voor een bepaalde mening.
Welke vragen roept het boek op?
Ze beschrijft een workshop voor Republikeinen en Democraten samen, waar deelnemers in groepen van hun eigen politieke kleur vragen bedenken voor de andere groep, zonder vooroordeel of veronderstelling. Dat blijkt nog knap moeilijk. Bijvoorbeeld over de wapenwetten of abortus. Ik had graag meer gelezen over ‘vragen zonder veronderstelling’. Hoe doe je dat?
Het boek is gesitueerd in Amerika, en veel voorbeelden gaan uit van de dualiteit tussen Democraten en Republikeinen. Ik vraag me af welke aanpassingen nodig zijn voor gesprekken over meningsverschillen in een veel diffuser politiek landschap zoals Nederland.
Aanrader?
JA! Ook om nog een keer te lezen. En nog een keer.
Andere tips hieraan gerelateerd
Mónica Gúzman als uitgesproken linkse Democraat, in gesprek met haar conservatieve, Trump-stemmende ouders. Ontroerende aflevering van de podcast ‘A braver way’, 24 oktober 2023